این فیلم بر اساس داستان کوتاهی از هوشنگ گلشیری، بر حوادث مرموز و دلهره‌آوری تمرکز دارد که در یک روستا رخ می‌دهد. گروهی از ساکنان خرافاتی برای محافظت از خود مترسکی برپا کرده‌اند، اما به زودی خود را در وحشت از آن می‌بینند. این فیلم که در اواخر سلطنت شاه ساخته شده است، بازتابی استعاری از روابط قدرت ارائه می‌دهد؛ اینکه چگونه مردم بت‌های خود را می‌سازند و همان بت‌ها در نهایت برای ایجاد وحشت به سمت خودشان برمی‌گردند.

یک ممیز مالیاتی متهم به دریافت رشوه می‌شود و هم‌زمان باید با مشکلات خانوادگی در خانه نیز دست‌وپنجه نرم کند.

وقتی آقای اصالت به دنبال موضوعی برای برنامه تلویزیونی خود می‌گردد، متوجه آگهی یک دختر گمشده در روزنامه می‌شود. عکس دختر گمشده برای او بسیار آشناست و او تلاش می‌کند به یاد آورد که قبلاً آن را کجا دیده است. همسرش آسیه معلم است و در خانه خاطرات مادرش را می‌نویسد. وقتی آقای اصالت آدرس موجود در آگهی را جستجو می‌کند، متوجه می‌شود که این آدرس متعلق به ۳۰ سال پیش است. آسیه نیز کم‌کم به موضوع دختر گمشده علاقه‌مند می‌شود.

ستوان جووانی دروگو به قلعه مرزی و قدیمی باستیانی اعزام می‌شود؛ جایی که او انتظار حمله قریب‌الوقوع تاتارهای عشایر و ترسناک را دارد.

خانم بزرگ یک خانواده اشرافی درگذشته است و اکنون میان بازماندگان بر سر تصاحب ارث و میراث او درگیری و اختلاف شدیدی درمی‌گیرد.

شازده احتجاب، یکی از آخرین بازماندگان خاندان سلطنتی قاجار، از بیماری سل رنج می‌برد و می‌داند که این بیماری کشنده است. او آخرین روزهای زندگی خود را در اتاق‌های مجلل کاخ زمستانی‌اش در تنهایی می‌گذراند و از آنجا دوران شکوه و همچنین روزهای انحطاط و خواری نیاکانش را به یاد می‌آورد. از جمله این خاطرات تلخ، شیوه هولناکی است که پدربزرگ سنگدلش با آن مادر و برادرش را به قتل رساند و همچنین روشی که خود او باعث مرگ همسرش شد.